woensdag 31 oktober 2012

Hoe het Tweede Vaticaans Concilie werd voorbereid... en hoe de breuk binnen het Kardinaalscollege ontstond...

In juni 1959 verstuurde Kardinaal Tardini (Staatssecretaris van Johannes XXIII) brieven naar alle toekomstige Concilievaders. In deze brieven werd aan de bisschoppen gevraagd welke thema's zij tijdens het komende Concilie zouden behandeld willen zien.

Sommige bisschoppelijke reacties moeten even onder de aandacht gebracht worden. Bijvoorbeeld, Mgr. Luigi Maria Carli, Aartsbisschop van Gaeta in Italië, wilde dat het Concilie het Darwnisme krachtig zou veroordelen.

De Braziliaanse Bisschop Antonio de Castro Mayer, wenste dat het Concilie "de aan de gang zijnde samenzwering tégen de Stad van God" aan de kaak zou stellen. Bisschop de Castro Mayer wenste ook dat tijdens de opleiding van de seminaristen meer aandacht besteed zou worden aan de 'anti-christelijke samenzwering'', zodanig dat de seminaristen zich beter zouden kunnen verdedigen.

Een landgenoot van Bisschop de Castro Mayer, Bisschop Geraldo de Proenca Sigaud, was niet minder vastberaden en strijdlustig en vroeg om "de onverzoenlijke vijand van zowel de Kerk en de Katholieke samenleving ...", d.w.z. de 'revolutie' te veroordelen. Het Concilie zou een actieve contra-revolutionaire houding moeten aannemen, "in het bijzonder tegen het communisme".

Mgr. Marcel Lefebvre, toen Aartsbisschop van Dakar (Senegal), stelde zich vragen omtrent de steeds maar toenemende dominantie van de nationale bisschoppenconferenties, die hij zag als een belemmering voor het ware gezag van de diocesane bisschop. In zijn reactie aan Kardinaal Tardini, vroeg hij ook om verduidelijkingen aangaande het 'lekenapostolaat'. Ook drukte de Aartsbisschop zijn zorg uit aangaande bepaalde dwaalleren die in sommige seminaries werden verkocht.

Twee andere leerstellingen van de Kerk waren ook van bijzonder belang: (1) het dogma van "buiten de Kerk, geen heil" en (2) de bevestiging van de Mariale waarheid, namelijk dat de Allerheiligste Maagd Maria, de Moeder van God, de Middelares is van alle Genaden.

De voorstellen van deze bisschoppen lagen erg gevoelig aangezien ze een leerstellige bevestiging vroegen, dit in tegenstelling met de voorstellen van de meeste andere bisschoppen.

De eerste 'pre-conciliaire' schermutselingen begonnen al tijdens de allereerste plenaire vergadering van de Centrale Commissie ter Voorbereiding van het Concilie. Daar werd de lijst behandeld van de periti (de experts) die op het Concilie zouden optreden.

Ten minste drie van deze experts waren echter gecensureerd door de Kerkelijke hiërarchie. Kardinaal Ottaviani zei echter, dat het de keuze van de Paus was om 'theologen met naam en faam' aan te trekken.

In november 1961 begonnen de open sessies voor de behandeling en de bespreking van de schema's opgesteld door de verschillende commissies. Het Concilie zou punt voor punt de Waarheid verkondigen tegen de 'hedendaagse' dwalingen om hen zo voorgoed uit te roeien. Dwalingen waren het Teilhardisme, het naturalisme, het materialisme, enz.

Naarmate de open sessies en debatten vorderden, werd het duidelijk dat er binnen het Kardinaalscollege en duidelijke breuk vast te stellen was. Telkens wanneer er een schema werd geïntroduceerd door de voorzitter van de sub-commissie die het had opgesteld, volgde er een debat onder leiding van de Kardinalen.

Het werd steeds duidelijker dat de 'liberale' kardinalen zoals Lienart, Frings, Alfrink, Döpfner, Konig en Leger lijnrecht stonden tegenover de Traditionalistsiche Kardinalen Ruffini, Siri, Larraona en Brown. Voor iedereen was het duidelijk, dat er een breuk was binnen de Kerk.

Op 19 juni 1962, op de vooravond van de laatste dag van de voorbereidende sessies, vond er een eerste dramatische confrontatie plaats. Er werden toen twee conflicterende schema's tegenover elkaar gepresenteerd voor discussie.

Het eerste document, hoofdstuk 9 van het schema over de Kerk, opgesteld door de sub-commissie voor Theologie, behandelde "De betrekkingen tussen Kerk en staat, en de religieuze tolerantie". Het document besloeg 9 pagina's tekst en 14 pagina's voetnoten die naar het pauselijk leergezag verwezen, gaande van Pius IX tot Pius XII.

Aan de andere kant was er een tweede tekst die door het Secretariaat voor de Eenheid der Christenen, die onder voorzitterschap van de Duitse Kardinaal en jezuïet Bea, werd opgesteld. De titel van deze tekst was: "Over religieuze vrijheid". Dit document bestond uit 15 pagina's tekst en 5 pagina's voetnoten, met geen enkele verwijzing naar het eeuwige Magisterium van de Kerk.

Het eerste document verwoordde de Katholieke Traditie, maar het tweede document van Kardinaal Bea vertolkte het liberalisme, de Franse Revolutie, een Verklaring van de Rechten van de Mens.

Kardinaal Ottaviani kwam dan ook meteen in aanvaring met Kardinaal Bea. Kardinaal Ottaviani zei dat het Concilie de eigen leer van de Kerk moest promoten en niet de leer van niet-katholieken. Kardinaal Ottaviani eiste dat het document van Kardinaal Bea geëlimineerd zou worden aangezien het de invloed van contacten met niet-katholieken verried.

Daarna begon Bea met de verdediging van zijn document. Hij ging daarbij zo ver om te beweren dat "in de huidige omstandigheden, van geen volk gezegd kan worden dat het 'katholiek' zou zijn. "Geen volk is geïsoleerd", wat erop zou wijzen dat "een gemeenschappelijk, internationaal regime van religieuze vrijheid" noodzakelijk zou zijn. "Bovendien", voegde hij eraan toe dat, "voor de staat de bovennatuurlijke orde niet bestaat". "Kortom, de regerende Paus wil een aggiornamento ", en volgens Bea wilde dat zeggen "een aanpassing aan de huidige levensomstandigheden en niet het herstel van wat mogelijk zou zijn geweest, en zelfs noodzakelijk, onder andere sociologische structuren."

Tolerantie of Religieuze vrijheid?

Kardinaal Bea concludeerde dat: "Onze twee rapporten van mening verschillen over fundamentele vragen en dat het aan het Concilie toekomt om daarover te oordelen".

Geïrriteerd door het historisch relativisme dat zijn tegenstander net had toegepast op het Kerkelijk Recht met betrekking tot de openbare eredienst, antwoordde Kardinaal Ottaviani: "Nu kan iedereen zien, dat we het niet eens zijn over bepaalde dingen, en ja, dat we het oneens zijn over de Doctrine van de Kerk."

De gemoederen waren zo hoog opgelopen dat de beide Kardinalen rechtop stonden. De andere aanwezigen zagen vanaf hun stoel hoe twee eminente Kardinalen stonden te ruziën over fundamentele doctrines.

Het is duidelijk dat Christus de 'religieuze vrijheid' NIET gepredikt heeft. Het was duidelijk dat Kardinaal Ottaviani opkwam voor de rechten van Christus, voor de regering van Christus Koning over de Wereld.

Het schema over de godsdienstvrijheid van Kardinaal Bea was daarom onwaar.

De Latijnse Concilievaders (Italianen, Spanjaarden, Latijns-Amerikanen) steunden het schema van Ottaviani, terwijl de Concilievaders uit Amerika, Engeland, Duitsland, Nederland en Frankrijk aan de kant van Kardinaal Bea stonden.

En zo raakten dus de voornaamste Concilievaders onherstelbaar verdeeld op slechts een paar weken voor de opening van het Concilie, dat de eenheid van de Katholieke Kerk zou moeten verstevigen.

De breuk was totaal. Hier ging het over het Koningschap van onze Heer Jezus Christus. Moet Christus de wereld regeren? Kardinaal Ottaviani zei duidelijk 'ja', terwijl Kardinaal Bea duidelijk 'neen' zei.

Zo gooide Kardinaal Bea en de Kardinalen die hem steunden de Traditie overboord!

Het had nooit tot een stemming mogen komen!

Want, als gevolg van die stemming was hier de facto sprake van een schisma!

Onder een dergelijk gesternte startte een paar weken later het Tweede Vaticaans Concilie!

Bron: M.M.L.

Simply Catholic.


dinsdag 30 oktober 2012

De Prentencatechismus

Nieuwe Evangelisatie - Prenten uit grootvaders tijd geven een nieuwe kijk op de kerkelijke leer

Prentencatechismus.org biedt aantrekkelijk materiaal om kinderen van alle leeftijden over het geloof te vertellen. Elk van de zeventig prenten bevat verschillende bijbelse of allegorische taferelen die in begeleidende catechetische uiteenzetting worden verklaard. Naast de tekst verschijnen koppelingen naar overeenkomstige artikelen in de hedendaagse uitgave van de Catechismus van de Katholieke Kerk en andere eigentijdse bronnen. Daarom zullen ook volwassen gelovigen door de ongewone invalshoek en door de toetsing aan de actuele leerpunten van de katholieke Kerk, aanknopingspunten vinden om de inhoud van hun geloof te verdiepen en in een breder perspectief te plaatsen. 


LINK: 

http://prentencatechismus.org/


Klik op:

“Ik geloof in God, de almachtige Vader”

http://prentencatechismus.org/2011/01/02/eerste-artikel-ik-geloof-in-god-de-almachtige-vader/

Niet op de adds klikken.

Navigeer via de hyperlinks onder 'Catechismus'

Rechtsboven staan er ook nog 4 links.

Een schitterend project!

vrijdag 26 oktober 2012

Oscar van den Boogaard over de internetgeneratie:

De internetgeneratie wil geen tijd meer investeren. Alles moet meteen gebeuren of niet. De wereld is daar om te gebruiken, niet om erin te investeren. Kennis hoef je niet te hebben, want alles staat op het net. Aandacht geven liever niet, wel graag aandacht krijgen. Dat levert beslist geen betere mensen op. Wel egoïsten, gemakzuchtigen, die zich verbergen achter hun bles.

Gerard Reve heeft ooit tegen mij gezegd dat jonge mensen namaakmensen zijn. Ik vond dat typisch een opmerking van een knorrige oude man. Maar ik heb stilaan de indruk dat veel jongeren een dimensie missen. Empathisch vermogen. Aandacht. Geduld. Doorzettingsvermogen. Wérkelijke interesse.

Natuurlijk weet ik dat ik niet iedereen over één kam mag scheren, en kan ik argumenten bedenken waarom ze zo zijn. Ze hebben zo weinig tijd. Ze moeten zoveel. Er komt zoveel informatie op hen af dat ze niet weten waar eerst. Bullshit! De vrijheid die internet hen heeft beloofd, heeft hen verward gemaakt. Sociaal onbeholpen. Onzelfstandig. Egoïstisch en eenzaam.

Bron: De Standaard

Inderdaad, maar de Kerk in Vlaanderen moest kapot gemaakt worden.

donderdag 25 oktober 2012

Inkleding bij de Transalpine Redemporists

De toekomstige novice werpt zich ter aarde en wordt bedekt met een lijkbaarkleed terwijl het Veni Creator Spiritus wordt gezongen. Deze handeling symboliseert zijn dood voor de wereld en de dood van de oude mens. De novice zal opstaan om te worden gekleed in Christus; in het habijt van de congregatie

Pius Magnus


dinsdag 16 oktober 2012

Over de ontstellende ketterijen en de verwrongen, anti-katholieke interpretaties van 'Volgconcilie': "Tweede Vaticaans Concilie: evolutie of revolutie?"

Het ketterse 'Volgconcilie' vervalt in een vorm van post-conciliair Darwinisme, dat in anti-kerkelijk revisionisme uitmondt!!!


De verwachting van de modernisten, dat de Kerk haar leer als zodanig, haar Depositum Fidei, zou veranderen, was en is volstrekt irreëel. Dat blijkt ook uit de woorden die Paus Johannes XXIII sprak tijdens de opening van het Concilie op 11 oktober 1962.

De volgende film van het modernistische en anti-katholieke 'Volgconcilie' moet dan ook als pure ketterij worden veroordeeld!

Vlaamse bisschoppen, neem jullie verantwoordelijkheid en veroordeel publiekelijk 'Volgconcilie'!

Vlaamse bisschoppen, het is jullie niet toegestaan om nog langer te zwijgen, willen jullie niet de schijn op jullie laden, dat jullie in jullie heiligste opdracht tekort schieten en de welwillendheid die jullie tot nu toe, in de hoop op inkeer, betracht hebben, als nalatigheid wordt aangerekend.

Vlaamse bisschoppen, indien jullie dit niet doen, zullen wij ons op Rome beroepen!





De Kardinaal en Aartsbisschop van Utrecht, Mgr. Wim Eijk, veroordeelt impliciet de ketterijen van 'Volgconcilie' 

“Het Tweede Vaticaans Concilie is te beschouwen als een geschenk van de Voorzienigheid op het juiste moment.” Dat zei kardinaal Wim Eijk vrijdag tijdens zijn preek ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van de opening van het Tweede Vaticaans Concilie.

De Kardinaal concelebreerde samen met de meeste Nederlandse bisschoppen en de apostolisch nuntius een pontificale Heilige Mis in de Utrechtse Sint-Catharinakathedraal. Nadien werd er een symposium gehouden over de vier belangrijkste Conciliedocumenten.

Onderstaand de preek van de kardinaal, waarin hij inging op de uiteenlopende reacties op het Concilie, dat op 11 oktober 1962 begon en in 1965 werd afgesloten.

“Er zijn mensen die hun teleurstelling over het Tweede Vaticaans Concilie niet onder stoelen of banken steken, omdat het Concilie niet de vruchten heeft opgeleverd die zij hadden verwacht. Er zijn ook sombere reacties, verwijten zelfs aan het Concilie. De gedachte, dat de crisis waarmee de Kerk nu worstelt het gevolg zou zijn van het Concilie. Soms hoor je de reactie ‘was het Concilie er nou maar nooit geweest’.

Wie de kerkgeschiedenis kent en ook de documenten van het Concilie, weet dat beide reacties onterecht zijn. Het Concilie bracht de Kerk niet in een crisis. Die crisis was al van daarvoor. Alphons Ariëns waarschuwde in de jaren twintig en Pater Titus Brandsma in de jaren dertig al voor de secularisatie. Óók onder katholieken.

In 1947 kwam een groep geestelijken bijeen in het aartsdiocesaan kleinseminarie in Apeldoorn, onder wie Toon Ramselaar en de dichter Gabriel Smit. Zij wilden zich bezinnen op wat zij kwalificeerden als een toenemende vermoeidheid in het pastoraat.

De resultaten van de beraadslagingen vonden hun weerslag in het boekje ‘Onrust in de zielzorg’. Een van de auteurs schrijft daarin: ‘Volgens de laatste statistische gegevens is 38,5% van Nederland katholiek. Velen maken wel deel uit van de uiterlijke verbanden van de Kerk, maar de werkelijkheid van deze deelname raakt het wezen van hun leven niet. Zij vormen het machtige leger van de enorme geloofsafval van de nabije toekomst dat zich in een traag en onopvallend kiemproces voorbereidt.’ Dit werd geschreven in 1947 terwijl deze voorspelling pas twintig jaar later met grote trefzekerheid uitkwam.

Katholieken uit de tweede helft van de jaren veertig waren veelal op sociaal gebied met de Kerk verbonden, maar het geloof raakte niet meer hun persoonlijke dagelijkse leven. Wie de betekenis van het geloof voor het gewone dagelijks leven uit het oog verliest, loopt groot risico het geloof te verliezen, want dit is het begin van elke secularisatie.

Ook klopt het niet dat de discussie over allerlei veranderingen begon met het Concilie. De discussies over veranderingen in de liturgie, afschaffing van het celibaat, de relatie tussen priesters en leken, waren in de jaren vijftig al in volle gang. Het was juist vanuit dit perspectief dat velen verkeerde en overtrokken verwachtingen koesterden van het Concilie.

Maar de verwachting dat de Kerk haar leer als zodanig, haar Depositum Fidei, zou veranderen, was volstrekt irreëel. Dat blijkt ook uit de woorden die Paus Johannes XXIII sprak tijdens de opening van het Concilie op 11 oktober 1962.

Het doel van het 21e oecumenisch Concilie was de betekenis te laten zien van het Geloof in Christus voor de moderne mens en de hedendaagse tijd. Daarmee worstelden veel mensen, dat was juist de oorzaak van de secularisatie. We kunnen zeggen dat het Concilie met deze doelstelling hét instrument bij uitstek was tegen de oprukkende secularisering.

Het Tweede Vaticaans Concilie is te beschouwen als een geschenk van de Voorzienigheid op het juiste moment. Het Concilie verwoordde op heldere wijze de verhouding tussen het gewijde ambt en de leken. Verwoordde ook een duidelijke visie op de Kerk. Dat was nodig omdat de discussie in die tijd al op hol was geslagen.

Het Concilie vergrootte de toegankelijkheid van de liturgie door de invoering van de volkstaal. Dat was nodig omdat toen al de helft van de Katholieken de kerk zelden tot nooit meer van binnen zag.

Het Concilie heeft de aandacht gevestigd op de Heilige Schrift, de primaire bron van ons geloof. Daardoor kwamen verschillende vormen van bijbelse spiritualiteit tot stand die Christenen die leven in een geseculariseerde omgeving een welkom handvat bieden om het persoonlijk contact met de levende Heer te onderhouden.

Het was ook het Tweede Vaticaans Concilie, dat de mogelijkheid bood tot open en verbeterde contacten met andere Christenen, met Joden en mensen van andere religies.

Het Tweede Vaticaans Concilie droeg er ook aan bij dat de betekenis van het Christelijk geloof voor het dagelijks leven in het huidige tijperk een plek kreeg wat betreft vredesvraagstukken, migratie, globalisering, de ethische aspecten van de toepassing van de hedendaagse technologie op de mens, het huwelijk en het gezinsleven.

Vijftig jaar na het Concilie is er geen plek meer voor teleurstelling, is er ook geen plek meer voor verwijt. Wij moeten ons in alle ernst afvragen wat de betekenis is van het Concilie, toen en nu. Dat is voor het verstaan van de Kerk en van haar visie op deze wereld van essentieel belang.

Benedictus XVI zei in zijn Kersttoespraak van 2005: ‘Alles hangt af van de juiste interpretatie van het Tweede Vaticaans Concilie.’

Daar hangt het vanaf of, zoals we tegenwoordig zeggen, van de juiste hermeneutiek, van de juiste sleutel voor de beleving en toepassing ervan.

De juiste sleutel om het Concilie te begrijpen is niet een of ander abstract principe, maar deze sleutel is een persoon: niemand minder dan Christus zelf. Hij heeft ons beloofd een Helper te sturen die ons alles zal leren en in herinnering brengen wat Hij ons gezegd heeft.

Dat doet de Heilige Geest op een hele bijzonder manier, óók in het Tweede Vaticaans Concilie.”

Bron: Katholiek Nieuwsblad

woensdag 10 oktober 2012

'Volgconcilie'

Edward Schillebeeckx [Modernist en ketter]

Geboren in Antwerpen in 1914. Treedt in bij de dominicanen in 1934. Studeert in Gent, Leuven en Parijs. Beïnvloed door de Nouvelle Théologie [Meermaals door de Kerk veroordeeld!]. Docent in Leuven en Nijmegen. Originele denker die de verbinding tussen theologie en wereld zoekt. Overlijdt in Nijmegen in 2009.

Schrijft de Concilieboodschap van de Nederlandse bisschoppen (1960) die Rome slecht bevalt [!!!]. Schrijft ook een ruim verspreide kritiek op de eerste 7 schemata die hem wellicht een officiële rol als peritus op het Concilie gekost heeft. Maakt het Concilie mee als adviseur van het Nederlandse episcopaat en oefent onrechtstreeks veel invloed uit. Actief in het Nederlandse Pastorale Concilie (Noordwijkerhout, ‘66-’70). 


Yves Congar [Modernist]

Geboren in Sedan (Frankrijk) in 1904. Treedt in bij dominicanen in 1925. Zal zijn hele leven publiceren en doceren over theologie. In 1934 schrijft hij een opgemerkt artikel over de oorzaken van het moderne ongeloof. Krijgsgevangen tijdens WOII. In 1954 leiden verdachtmakingen in Rome tot een doceerverbod [Ketterij!]. Volledige rehabilitatie in 1994 door creatie tot kardinaal [Een jaar voor zijn dood en onverkiesbaar! Congar heeft zelfs nooit stemrecht gehad!]. Sterft in 1995.

In 1960 op uitnodiging van Johannes XXIII wordt hij consultor van de Voorbereidende theologische commissie. Opmerkelijke rol als peritus tijdens het Concilie. Verblijft in het Belgisch College [!!!]. Benadrukt dat het Concilie geen eindpunt is: alles blijft nog te doen [Inderdaad! De geloofsafbraak was nog niet voltooid!]. 


Joseph Clifford Fenton [Traditionalist]

Geboren in Springfield (VS) in 1906. Studies theologie in Montréal en Rome (Angelicum). Docent dogmatiek in Washington. Krijgt veel eerbetuigingen van Rome. Publiceert in 1958 een boek met als stelling buiten de Kerk geen heil. Een theologie die Vaticanum II niet zal volgen [Inderdaad!]. Overlijdt in 1969.

Neemt als peritus deel aan het Concilie. Persoonlijke vriend van kardinaal Ottaviani [!!!] met wie hij nauw samenwerkt als consultor van de Voorbereidende theologische commissie en van de Doctrinele commissie. Fel tegenstander van [ketter met leerverbod] John Courtney Murray die op het Concilie pleit voor godsdienstvrijheid als een manier om het Katholicisme te verzoenen met religieus pluralisme.
28 DEC '60 | Voorstel van Congar over de kerk is een zootje

Uitspraak van Fenton: "Ik bestudeerde vanavond het voorstel van Congar over de Kerk. Het is een zootje. De eerste zin gaat in tegen de anti-modernisteneed en omarmt een onaanvaardbare terminologie. De tweede zin bevat twee theologische dwalingen. Moge God ons verhoeden dat dit soort werk ernstig zou worden genomen in de Theologische Commissie." 


Sebastiaan Tromp [Traditionalist]

Geboren in Beek (Nederland) in 1889. Treedt in bij de Jezuïeten. Bereidt voor Pius XII de encycliek Mystici Corporis Christi voor. Treft onder Pius XII al voorbereidingen voor een Concilie. Visitator voor de kerkelijke opleidingen in Nederland in 1954 wat leidt tot de afzetting van Klaas Steur als docent aan het Grootseminarie Warmond.

Rechterhand van kardinaal Ottaviani op het Concilie. In 1960 aangesteld als secretaris van de Voorbereidende theologische commissie. Vanaf de opening secretaris van de Doctrinele commissie. Speelt een belangrijke rol in Lumen gentium en Dei Verbum, al evolueren deze teksten in een richting die niet door hem wordt gedeeld. 


Gerard Philips [Modernist]

Geboren in Sint-Truiden (België) in 1899. Als professor dogmatiek in Leuven vertrouwd met theologische strekkingen en wetenschappelijk ingesteld. Als man van de Katholieke Actie in Vlaanderen begaan met de leken in de Kerk. Als gecoöpteerd senator weet hij hoe teksten in commissies worden bijgeschaafd, hoe een debat daarover te voeren en hoe compromissen te sluiten. Overlijdt op 14 juli 1972 in Leuven.

Consultor van de Voorbereidende theologische commissie en van de Doctrinele commissie. Vanaf 02-12-1963 adjunct-secretaris, maar de facto vervanger van secretaris Tromp. Voornaamste en feitelijk auteur van Lumen Gentium [!!!], met belangrijke bijdragen aan de documenten Dei Verbum en Gaudium et spes. 


Jozef Maria Heusschen [Traditionalist]

Geboren in Tongeren (België) in 1915. Studeert Oriëntalistiek (Leuven, 40-’42) en wordt docent exegese aan het Luikse Grootseminarie. Vicaris-generaal voor Limburg (1959). Hulpbisschop van Luik in 1962. Wordt in 1967 de eerste bisschop van het nieuwe bisdom Hasselt (tot 1989). Heusschen overlijdt in Hasselt op 30 juni 2002.

Tijdens het Concilie lid van de Doctrinele commissie. Toont zich een onvermoeibaar werker vooral in het verwerken van honderden modi (tekstamendementen). Samenwerking met o.a. Philips. Belangrijke bijdragen aan documenten Lumen gentium en Dei Verbum. Schreef de tekst over het huwelijk in Gaudium et spes. 


Henri de Lubac [Modernist]

Geboren in Cambrai (Frankrijk) in 1896. Treedt in bij de jezuïeten van Lyon in 1913. Priester gewijd in 1927. Docent kerkgeschiedenis en theologie vanaf de jaren 1930. Raakt met andere prominente jezuïeten betrokken in de herbronningsbeweging van de Nouvelle Théologie. Wanneer Pius XII die in 1950 kortwiekt, krijgt de Lubac doceerverbod in Lyon [!!!]. Vooral  als gevolg van zijn boek Surnaturel.

Actief betrokken bij het Concilie als consultor van de Voorbereidende theologische commissie en nadien als peritus. Engageert zich behoedzaam in de implementatie. Richt samen met Hans Urs von Balthasar en Joseph Ratzinger het tijdschrift Communio op, tegenhanger van het progressieve Concilium. 


Leo Suenens [Modernist en vrijmetselaar]

Geboren in Elsene (België) in 1904. In 1940 aangesteld tot vice-rector van de K.U.Leuven. Hulpbisschop in 1945 en in 1961 aartsbisschop van Mechelen. Maart 1962 wordt hij kardinaal. Uitmuntend diplomaat en organisator. Meer een tacticus dan een theoloog [!!!]. Na het Concilie vooral bekend als promotor van de charismatische vernieuwing. Overlijdt in Brussel in 1996.

Heeft een grote invloed op het verloop van het Concilie als lid van de Centrale voorbereidende commissie en van de Coördiniatiecommissie. Bepaalt grotendeels de agenda van de eerste zittijd. Na de eerste zittijd wordt hij één van de vier moderatoren. Heeft een grote inbreng in de documenten over de Kerk.


BIJ DE DOOD VAN PIUS XII WERD OOK 'DE OUDE GARDE' GEWIPT EN VERVANGEN DOOR MODERNISTEN!!!

EEN LEERVERBOD WAS DE BELANGRIJKSTE VOORWAARDE OM TIJDENS VATICANUM II TEKSTEN TE MOGEN SCHRIJVEN!!!

Pius Magnus


dinsdag 9 oktober 2012

Katholieke, Rozenkrans-biddende pro-life jongeren worden voor de kathedraal van Posadas (Argentinië) aangevallen, gemolesteerd en met spuitbussen verf beklad door naakte, satanische pro-abortus-activisten - Zondag, 7 oktober 2012 - Ziedaar Satan tégen Christus!



Mat 5:1  Toen Jesus de menigte zag, besteeg Hij de berg; en nadat Hij Zich had neergezet, naderden zijn leerlingen tot Hem.
Mat 5:2  En Hij opende de mond, om hen te onderrichten, en sprak:

Mat 5:3  Zalig de armen van geest; want hun behoort het rijk der hemelen.
Mat 5:4  Zalig de zachtmoedigen; want ze zullen het Land bezitten.
Mat 5:5  Zalig, die wenen; want ze zullen worden getroost.
Mat 5:6  Zalig, die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want ze zullen worden verzadigd.
Mat 5:7  Zalig de barmhartigen; want ze zullen barmhartigheid ondervinden.
Mat 5:8  Zalig de zuiveren van hart; want ze zullen God zien.
Mat 5:9  Zalig de vreedzamen; want ze zullen kinderen Gods worden genoemd.
Mat 5:10  Zalig, die vervolging lijden om de gerechtigheid; want hun behoort het rijk der hemelen.
Mat 5:11  Zalig zijt gij, als men u om Mijnentwil beschimpt en vervolgt, en vals beschuldigt van allerlei kwaad.

Mat 5:12  Verheugt en verblijdt u, want groot is uw loon in de hemel; zo toch heeft men de profeten vervolgd, die vóór u zijn geweest.
Mat 5:13  Gij zijt het zout der aarde. Maar als het zout smakeloos wordt, waarmee zal men het zouten? Het is nergens meer goed voor, dan om weggegooid te worden, en door de mensen te worden vertrapt.
Mat 5:14  Gij zijt het licht der wereld. Een stad, die boven op de berg is gelegen, kan niet verborgen blijven.
Mat 5:15  Ook steekt men geen licht aan, om het onder de korenmaat te zetten; maar op de kandelaar, om het te laten schijnen voor allen, die in huis zijn.
Mat 5:16  Zo moet ook uw licht voor de mensen schijnen, opdat ze uw goede werken mogen zien, en uw Vader verheerlijken, die in de hemel is.

9 oktober 1958 - De dood van een Heilige: Paus Pius XII


maandag 8 oktober 2012

Een voorbeeld uit Nederland: "Misbruik in overheidszorginstellingen niet aangepakt"

ma 08/10/2012 - De Nederlandse overheid heeft te weinig gedaan om seksueel misbruik in de jeugdzorg aan te pakken. Dat staat in een rapport van een speciale onderzoekscommissie dat vandaag voorgesteld is.

De onderzoekscommissie-Samson onderzocht twee jaar lang meldingen van seksueel misbruik van uit huis geplaatste kinderen in instellingen en pleeggezinnen. Het gaat om 800 meldingen over de periode 1945 tot nu.

Twee derde van de gevallen ging over misbruik in een instelling, 30 procent in pleeggezinnen en 5 procent in zowel een instelling als pleeggezinnen. 42 dossiers worden aan het parket doorgespeeld.

Volgens de commissie wist de overheid van het misbruik, maar deed ze er niks aan. "Kinderen hebben niet altijd de bescherming gekregen waar ze recht op hadden. Aanvankelijk omdat men geen idee had van de ernst en de omvang van het misbruik, later door een gebrek aan professionaliteit en durf", luidt het oordeel van de commissie.

"De overheid is te lang blijven steken in de goede bedoelingen. Al in 1990 wilde ze meer onderzoek naar de omvang van het misbruik, toch is er 20 jaar lang niks gebeurd. De aanpak van het misbruik werd te veel aan de sector overgelaten, maar die slaagde er niet in de problemen te herkennen en bespreekbaar te maken. Ook werd er onvoldoende ingegrepen."

Jeugdzorg in Nederland zegt geschokt te zijn door de bevindingen van de commissie en biedt zijn excuses aan aan de slachtoffers. [Vijgen na Pasen!]

Bron: De Redactie


Volgens de commissie wist de overheid van het misbruik, maar deed ze er niks aan.

"De overheid is te lang blijven steken in de goede bedoelingen. Al in 1990 wilde ze meer onderzoek naar de omvang van het misbruik, toch is er 20 jaar lang niks gebeurd. De aanpak van het misbruik werd te veel aan de sector overgelaten, maar die slaagde er niet in de problemen te herkennen en bespreekbaar te maken. Ook werd er onvoldoende ingegrepen."

Idem in België en daar is dan alles mee gezegd!

vrijdag 5 oktober 2012

CREMATIE IS HEIDENS

De Katholieke Kerk heeft 'crematie' altijd verboden en wel om de volgende redenen:

1. Ieder van ons is een individu, dat bestaat uit een lichaam en een ziel, gemaakt naar het beeld en de gelijkenis van God. Lichaam en ziel zijn in wezen diep met elkaar verbonden.

2. De scheiding van lichaam en ziel is een overtreding die tot stand kwam als gevolg van de erfzonde;  mensen werden sterfelijk. De erfzonde verbreekt daardoor de door God gewilde eenheid van lichaam en ziel, die zich in ieder van ons zou moeten weerspiegelen.

3. Wanneer een rechtvaardige mens sterft, zal zijn of haar ziel naar de hemel gaan en daar van het eeuwige geluk genieten. Dit geluk is echter onvolledig, totdat het lichaam verrijst en zich met de ziel herenigt.

4. Om de ziel van een rechtvaardige mens, zonder zijn lichaam, te laten leven in de hemel, schenkt God hem of haar een specifieke genade, die het ontbreken van het lichaam, compenseert.

5. Daarom is het sterfelijke lichaam zo belangrijk. Het zal op het einde der tijden worden opgewekt om het beeld en de gelijkenis van God weer te voltooien in elke opgestane mens.

6. Daarom moeten wij de dood als een slaap beschouwen - zij die in Christus ‘ontslapen’ zijn (1 Kor 15:18) - zullen weer 'opstaan'. Wanneer het lichaam letterlijk en symbolisch wordt toevertrouwd aan de aarde, dan zal het ook weer ontkiemen en verrijzen: "het lichaam wordt gezaaid in vergankelijkheid, maar wordt opgewekt in onvergankelijkheid" (1 Kor 15:42).

7. We moeten de waardigheid van het menselijke lichaam erkennen, ook wanneer het ontslapen is, want het sterfelijke lichaam is ook de Tempel van de Heilige Geest. Daarom moeten wij het dode lichaam in de aarde begraven. Onze Heer Jezus Christus zélf, Hij die ons model is, werd neergelegd in een graf en Hij herrees.

Omwille van deze redenen zijn wij Katholieken voor begraving en tégen crematie.


Heidenen en vrijmetselaars, daarintegen, verdedigen crematie omdat:

1. Zij in reïncarnatie geloven. Dat wil zeggen, de ziel die het dode lichaam verlaat, zal een ander wezen gaan animeren. Wanneer dit wezen sterft, zal de ziel weer naar een ander wezen verhuizen, enzovoort. Mensen die in reïncarnatie geloven, beschouwen elk lichaam maar als een tijdelijk verblijf van een ziel die steeds op de dool is en op zoek is naar nieuwe lichamen die ze kan animeren. Voor hen heeft het dode lichaam dus geen waarde, omdat elk lichaam maar een tussenstation is in de reïncarnatie-cyclus.

2. Vrijmetselaars geloven niet in een leven na de dood, dat wil zeggen, het zijn materialisten. Voor hen eindigt alles met de dood. Daarom is het in hun optiek zinloos om respect te betuigen aan het dode lichaam.

3. Moderne heidenen hebben ook een hekel aan grafmonumenten omdat deze monumenten hen aan hun eigen dood herinnert. Een herinnering die hun aardse pleziertjes verstoort.

4. Omwille van deze redenen staan moderne heidenen en vrijmetselaars altijd positief ten overstaan van crematie.


Een stukje geschiedenis in verband met ‘crematie’

De Bijbel spreekt vaak van de begrafenis van koningen en profeten. Alleen in tijden van pestilentie mochten individuele lijken verbrand worden. De Latijnen in vroegere tijden begroeven ook hun doden en de profanatie van een graf werd zwaar bestraft. Echter, in latere tijden, toen de Latijnen en de Romeinen onder Griekse culturele invloed kwamen, begonnen ook zij met de praktijk van crematie. Crematie is altijd gekoppeld aan heidendom en het is een barbaarse praktijk.

Het Christendom heeft in feite de crematie afgeschaft. Sint-Augustinus schrijft dat de latere heidenen er de barbaarse praktijk van de crematie op na hielden, omdat ze de realiteit van de opstanding weigerden te aanvaarden en meenden dat ze met crematie het Christendom konden bespotten. Crematie is dus een belediging van God.

Zo verbood bijvoorbeeld ook Karel de Grote de Saksen om nog langer lijken te verbranden.

Het was pas 1.000 jaar later, in de late 19de eeuw, dat crematie, onder invloed van de vrijmetselarij, terug zijn intrede deed op de Europese scene. In die dagen waren het heidendom en het pantheïsme in opkomst, en zo werd crematie weer ‘modieus’.

Ook in de 20ste eeuw bleef de Katholieke Kerk vasthouden aan begraving en bleef zij crematie steeds verbieden. De Kerk maakte duidelijke en ondubbelzinnige verboden aangaande deze kwestie.


Canon 1203 van het Wetboek van Canoniek Recht van 1917

Canon 1203 uit het Wetboek van Canoniek Recht van 1917, verbood crematie ondubbelzinnig, omdat het ergernis zou kunnen veroorzaken, aangezien deze nieuwe ‘mode’ werd bedacht en uitgevoerd door de vijanden van de Kerk.

Canon 1203 verbood zeer duidelijk om zijn eigen lichaam te laten verbranden of het lichaam van een ander. Het was ook niet geoorloofd om lid te worden van een vereniging die de praktijk van de crematie promootte. Ook was het niet toegestaan om mee te werken aan de crematie van een lichaam.

Een Katholieke gelovige die vooraf had besloten om zich te laten cremeren, kon de Laatste Sacramenten NIET ontvangen. Iemand die zich liet cremeren, kreeg GEEN kerkelijke uitvaart.

Dit was dan ook de toestand tot op 8 mei 1963 toen Paus Paulus VI Canon 1203 introk. Tweeduizend jaar Christelijke Traditie werden door Paulus VI overboord gegooid. De redenen die Paulus VI voor zijn daad gaf, waren frontaal in tegenspraak met de eerdere Leer van de Kerk.

Paulus VI zei dat crematie zou moeten worden toegestaan op voorwaarde, dat het voornemen van crematie niet ontsproot uit een ontkenning van de verrijzenis van het lichaam. Volgens Paulus VI zou crematie het geloof in de verrijzenis niet ondermijnen. We kunnen elke dag weer opnieuw vaststellen hoezeer Paulus VI zich vergist heeft.

In het algemeen houden Katholieken vast aan de oeroude praktijk van de begraving en begraven zij dus nog steeds hun doden. Toch moet de innovatie van Paulus VI beschouwd worden als een ernstige concessie aan de vrijmetselarij.

De Franciscaanse Traditionele Latijnse Mis


woensdag 3 oktober 2012

Tu es Petrus - Cathedral of the Most Precious Blood of Our Lord Jesus Christ (City of Westminster, 18 September 2010)


Eucharistische Kruistocht


'Papyrus over 'vrouw' van Jezus is vervalsing'

Volgens Giovanni Maria Vian, de hoofdredacteur van ‘L'Osservatore Romano’, bestaat er weinig twijfel over het feit dat de omstreden papyrus uit de vierde eeuw een vervalsing is [Dit wisten wij twee weken geleden al!]. De tekst suggereert dat Jezus een echtgenote had. Vian betoogt dat het document - zoals zovele andere ‘spectaculaire’ vondsten uit de regio – vervalst is, ook al konden wetenschappers zich nog niet uitspreken over de authenticiteit van de tekst. [De vraag is natuurlijk hoe Vian dit weet. Wij kunnen de lezer echter verzekeren, dat er intussen voldoende internationaal gerenomeerde wetenschappers zijn, die zeggen dat het een vervalsing is!]

De hoofdredacteur van het dagblad van het Vaticaan is bijzonder kritisch voor Karen King, een professor van de Amerikaanse Harvard Divinity School. Die stelde de tekst tijdens een conferentie in Rome voor, “ook al was het nodige, voorafgaandelijk onderzoek nog niet uitgevoerd”. [Het is natuurlijk erg handig gespeeld van King: "We denken dit en dat, maar we hebben de wetenschappelijke tests nog niet gedaan."]

Bron: Kerknet


Ondanks het feit, dat Karen King een professor is van de 'gerenommeerde' universiteit van Harvard, is het pure pseudowetenschap om berichten de wereld in te sturen, zonder dat men het onderzoek heeft afgerond. King weet dat ook, maar haar 'verborgen' agenda was hier belangrijker; namelijk de subversie van het Katholieke Geloof!

De universiteit van Harvard is een instrument in de handen van de vrijmetselarij. Het is goed dat men zich dat realiseert. Nergens wordt er meer gelogen dan in Harvard! Hetzelfde geldt ook voor Oxford en Cambridge! Het zijn instrumenten in handen van de overheid, die soms ook wetenschap bedrijven, maar die zich vooral met militaire technologie en politieke subversie bezighouden om de politieke belangen van de desbetreffende landen te dienen.

De KU Leuven speelde trouwens met de idee om de 'K' te laten vallen, net omdat men in Harvard met de 'K' lacht. Wel, laat ze maar lachen daar in Harvard, dan lachen wij ook eens met hen!

Laat u niet vangen! Het is niet omdat een professor van Harvard op televisie komt, dat hij of zij ook de waarheid zou spreken! Eerder in tegendeel! Televisie verkoopt u illusies!


Wie wil weten wat er precies speelt, leest dit maar eens:

http://kavlaanderen.blogspot.nl/2012/09/de-harvard-professor-karen-king-met.html

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

S.E. Mons. Mario OLIVERI - Vescovo emerito di Albenga-Imperia

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

Raymond Kardinaal Burke: ‘We have to judge acts’

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

We Stand In Support of Padre Stefano Manelli

Paus Benedictus XVI

Paus Benedictus XVI

Een meditatie over het Heilig Misoffer